نظريه پردازان مدلهاي رياضياتي را گسترش ميدهند كه هم با تجربه و هم نتايج آينده (پيشبينيها) در توافق باشد (آيا ممكن است خلاف تجربه در آينده باشد و كدام درست است؟). تجربهگرايان يا تجربي كارها، براساس كارهاي نظري دستگاههايي را ميسازند كه آن نظريهها را امتحان كنند. در فيزيك هميشه اين اتفاق افتاده كه در ازمايشگاه يا همان تجربه حتي چيزهايي فراتر از پيشبيني پيدا شده. بين تجربه و نظريه دو حالت ميتواند اتفاق بيفتد: نظريه غلط است يا دستكم با آزمايشهاي زمان خودش در توافق نيست و يا دستگاه خطا دارد. دوم اينكه نظريه قابل تاييد است با آن آزمايشها ولي چيزهاي جديدي پيدا ميشود كه فراتر از نظريه بوده.
ادامه مطلب ...